آیا استعداد آدمی حاصل تخیلات کودکی است؟ این مفهوم، دقیقا نتیجه‌ مطالعه‌ ادیت کاب در حسب‌حال‌ها و زندگینامه‌های افراد خلاق و نیز مشاهدات او هنگام بازی کودکان است. او ذات کودک را در ارتباط با جهان طبیعت می‌دید و معتقد بود نیروهای درونی به تنهایی، تخیلات را پیش نمی‌برند. کتاب او، «بوم‌شناسی تخیلات کودکی» (۱۹۷۷) که مراقبه و مکاشفه‌ای فلسفی است همچنان در باب اهمیت تجربه‌ عمیق طبیعت توسط کودکان و تأثیر آن در ادراک و سلامت روانی آنان در بزرگسالی، پیشگام است. ورود ادیت کاب در دهه‌ ۱۹۴۰ به مدرسه‌ کار اجتماعی نیویورک سرآغازی شد بر تحقیقات مشاهده‌ای وی درباره‌ تجربیات تخیلات کودکی. او بیش از نیم قرن به گردآوری و مطالعه‌ آثاری در زمینه حسب‌حال، زندگینامه و ادبیات پرداخت تا تصورات و تخیلات کودکان در کشورها و دوره‌های تاریخی مختلف را بررسی کند.این مجموعه مقالات دربرگیرنده مقاله اصلی کاب – بوم‌شناسی تخیلات کودکی (۱۹۵۹)- و نقد و بررسی ایده و کار او می‌باشد. امید است این اثر، در معرفی ایده‌ بنیادی اما کمترشناخته‌شده‌ ادیت کاب موثر باشد.