در پاکستان گاهی اوقات به خانواده هایی بر می خورم که پرنده ای را در حیاط خانه شان نگه می داشتند که قادر به پرواز نبود. کسی بدون شک، پدر یا پسر آن خانواده، با قیچی پرهای اصلی آن را آن قدر کوتاه کرده بود که دیگر نمی توانست پرواز کند. وقتی می گویم بال و پر ملاله را نچیدم، منظورم آن است که وقتی او کوچک بود، قیچی را که جامعه برای چیدن بال و پرش آماده کرده بود، شکستم. هرگز اجازه ندادم آن قیچی به ملاله نزدیک شود…