در کتاب حاضر بین‌المللی سازی آموزش عالی در ایران به‌عنوان یک تصمیم سیاستی، با تأکید بر اجرای آن به‌مثابه یک فرایند منظم، هدفمند، مستمر و ادامه‌دار موردتوجه قرار گرفته است. تجربه کشورهایی مانند ایران نشان داده است آنچه موجب شکست و ناکامی یک سیاست، چه در سطح ملی و چه در سطح نهادی، می‌شود، متأثر از عوامل مختلفی است. این کتاب ضمن بررسی دلایل و اولویت‌های بین‌المللی سازی آموزش عالی، نقش هریک از عوامل و بازیگران در روند بین‌المللی سازی دانشگاه‌ها در ایران را مورد مداقه قرار می‌دهد.