شیراز، پایتخت شعر و میعادگاه گل و بلبل، و کهن خاستگاه هنر و فرهنگ ایران زمین، در فاصله قرن های دوازدهم و سیزدهم، هـ . ق بار دیگر مکتبی هنری، برتافته و برخاسته از خیال و اندیشه و سرپنجه های خلاق نگارگران شیرازی، در تاریخ نقاشی ایرانی را به ثبت رساند. نقاشی تک گل و پرنده و رواج گل نگاری در آذین سایر رشته های هنری، مانند پارچه های ایرانی، قلمزنی، و مینا کاری و… مدیون ذوق و ابتکار نقاشی بزرگ به نام محمد شفیع اصفهانی در زمان فرمانروایان صفوی است.این کتاب از مجموعه «چرا ندیدیم؟» دریچه دیگری است برای آشنایی با آثار ارزشمند هنر ایرانی اسلامی، آثاری که به رغم اهمیت و ارزش والایشان، در غوغای سرسام آور زندگی جدید، از متن توجه به حاشیه رانده شده اند. امید که آشنایی با این گنجینه های ارزشمند پشتوانه ای برای خلاقیت های هنری نسل آینده باشد.