همان‌طور که از نام این کتاب بر می‌آید، موضوع این کتاب دربارهٔ سیستان می‌باشد که در حدود ۴۴۵ – ۷۲۵ تألیف گردیده و استاد ملک‌الشعرای بهار آن را در سال ۱۳۱۴ تصحیح و تحشیه نموده. مؤلف این کتاب نامعلوم می‌باشد و پس از ذکر خطبه بدون ذکر نام صاحب اثر وارد متن شده و همچنین در متن اثر نیز نامی از خود به میان نیاورده است. برخی از فضلا اصل این کتاب را به زبان عربی دانسته و این کتاب را ترجمه‌ای از آن می‌دانند اما اجماعی در این خصوص نیست. این کتاب جدای از مباحث تاریخی‌اش مبین نثر قرن ۵ قمری می‌باشد که از این حیث نیز حائز اهمیت است. استاد بهار تاریخ‌ سیستان‌ را یکی‌ از سه‌ کتاب‌ قدیم‌ نثر فارسی‌، و همپایه تاریخ‌ بلعمی‌، تاریخ‌ بیهقی‌ و تاریخ‌ گردیزی‌ دانسته‌ و افزوده‌ که‌ باتوجه‌ به‌ ترکیبات‌ و واژه‌ها و اصطلاح‌های‌ به‌ کار رفته‌ در این‌ کتاب‌، نثر آن‌ از نثر تاریخ‌ بیهقی‌ و تاریخ‌ گردیزی‌ قدیمتر می‌نماید.