نویسنده بدون داشتن هیچگونه گرایش گروهی و سیاسی، به حوادث نیمه ی دوم سال 1387 می پردازد و ضمن ارائه ی نامه ها و گفتگوهای گوناگون، رابطه ی احمدی نژاد و مصباح یزدی، وضع چین در برابر پرونده ی هسته ای ایران برپایه رویکرد نئولیبرال، سیاست خارجی و داخلی در دوره نخست ریاست جمهوری، دیپلماسی دولت نهم، سفر احمدی نژاد به نیویورک و مسئله ای به نام ویزا، سخنرانی محمود احمدی نژاد در سازمان ملل، اقتصاد، ماهواره ی امید و بسیاری مسائل دیگر را مورد بررسی قرار می دهد. او تنش های داخلی و خارجی دولت نهم را به تصویر می کشد.