«تا زنده ام هویت من عشق است» با این که سعی داشته قدم در این وادی بنهد اما از منظر زبان و شاعرانگی اش فاصله قابل اعتنا و هوشمندانه ای این سبک حفظ کرده است. نویسنده در این اثر با زبانی بسیار ساده تر و به دور از اغراق ها و توصیف های شاعرانه و البته با تمهیدات ادبی مختص با متن و نثر به پیشواز مخاطب می رود و با او از خود درون او صحبت می کند.