در کتاب حاضر، با دیدی جامعه شناختی تحولات سیاسی ایران از دوران صفویه تا سال های پس از انقلاب اسلامی، با تکیه بر نقش ایدئولوژی، بررسی می شود. مسائل محوری این کتاب شامل: پرداختن به کنش و نظام کنش متقابل سیاسی و چگونگی نقش این نظام بر تغییرات اجتماعی و سیاسی دوران معاصر ایران است. در بررسی این تغییرات، پرداختن به نظام «پاتریموینالیستی» و بررسی وجود این نظام، در تاریخ ایران، مورد توجه قرار گرفته است. مباحث نظری این مقال، امکان ورود به بخش بعدی را که بر مبنای چهار موج تنظیم شده، فراهم می کند. هر یک از امواج، شامل ظهور و افول مولفه های توسعة سیاسی هستند که براساس وقایع تاریخی خاص، بنا شده اند. این امواج از نظر تاریخی سال های (13851320ش)، «13201329ش)، (13391357ش)، و (1357 تاکنون) در بر می گیرند.