ژان بلمن نوئل از نقادان روان کاوی معاصر کشور فرانسه در این کتاب با توسل به بسیاری از دست نوشته ها، قالب های روایتی، داستان های نویسندگان و اشعار منظوم و منثور شاعران،با گشودن مرزهای پر ابهام ادبیات و روان شناسی توانسته است چهره ای نوین به خوانش های ادبی اعطا کند. در تحلیل های او متن در مقام نخست قرار می گیرد و تصاویر خودآگاه و ناخودآگاه آن در قالب سمبل ها، نشانگان،رفتارها، اصوات و ظرافت های ساختاری عرض اندام می کند.ژان بلمن نوئل در این کتاب با علم به این که همه پدیده های ذهنی را نمی توان به حیطه خودآگاهی نسبت داد، تلاش کرده است تا تحلیل خود را از توصیف مقدمات و عناصر روانشناسی گرفته تا معرفی نقدهای روان شناختی معاصر بسط دهد. نویسنده در «تحلیل روان کاوانه متون ادبی» در چهار فصل به تشریح و بررسی جنبه روان کاوانه متون ادبی پرداخته است. در فصل اول با عنوان «مفاهیم روان کاوی»، با توضیح در حداقل صفحات، وضوح بیشتر مفهوم تئوری روان کاوی در معنای دقیق خود شرح و بسط داده می شود، به طوری که با اشاره به رویکردها و اصول روان کاوی، به ساختار، پیکره بندی، نظام ها و مکانیسم های آن می پردازد.در فصل دوم با عنوان «روان کاوی و ادبیات» نیز با اشاره به اولین دستاوردهای روان کاوانه در متون ادبی، به تشریح مطالعات و نقد ادبی بر اساس تفکرات فروید، شرح حال نویسی دستگاه روانی از ماری بناپارت و نقد روان شناختی شارل مورن می پردازد. فصل سوم نیز با بررسی چشم اندازها، زاویه دید زندگی نامه نویس شخصی، متن کاوی و کاربردهای دیگر روان کاوی، به اهمیت بیشتر متن نسبت به مولف اشاره دارد و در نهایت در فصل چهارم با بررسی نمونه هایی از اشعار شارل بودلر به این موضوع پرداخته که چگونه توجه به «ضمیر ناخودآگاه» در عمل، می تواند یک متن را شفاف سازی کند. همچنین در انتهای این کتاب نیز به واژه نامه روانشناسی به سه زبان فارسی،انگلیسی و فرانسه اختصاص دارد.