نویسنده در این کتاب تلاش دارد تا نشان دهد که برخلاف هنر مسیحی قرون وسطا که در آن صور و نقوش به پیش زمینه ای رانده می شود تا در مقابل آن شمایل مقدس بتواند نشان داده شود، در نقوش هندسی هنر اسلامی از قوانین ذاتی جهان شناختی موثر در کل عالم خلقت الهام گرفته می شود.وی معتقد است، طرح های بی شمار در هنر اسلامی، در پیوند با ریاضیات فیثاغورس شکل گرفته است و می تواند تاییدی بر وحدت درونی و ذاتی همة اشیا در نظر گرفته شود.وی هنر اسلامی منبعث از صورت هندسی را در صورت هندسی دایره متبلور می داند و به همین دلیل مباحث خود را با تمرکز به ارتباط صورت های هندسی با دایره دنبال می کند.وی علت این کار را این گونه توضیح می دهد که دایره هم برای صورت هندسی و هم برای صورت زیست ریختی، رمزی تمام عیار از مبدا به شمار می رود.لازم به ذکراست نویسنده در کتاب برای تبیین بهتر مطالب خود، به ترسیم نقوش هندسی متقارن و نامتقارن مرتبط با هر مبحث پرداخته است.