تحلیل یادگیری انسان یکی از پیچیده ترین مسائلی است که همواره پیش روی تحقیقات حوزه های روانشناسی و علوم تربیتی قرار داشته است. رفتارگرایان با تکیه و توجه به رفتارهای آشکار انسان، اساس یادگیری را شرطی سازی تلقی کرده و شناخت های سطح بالا را تعمیم همان رفتارهای ساده دانستند. رفتارگرایی ضمن اینکه در دورانی رشد تحقیقات آزمایشگاهی را سبب شد اما به دلیل ساده سازی فرآیند یادگیری، با سوالاتی مواجهه شد که امکان پاسخ گویی به آن ها در این چارچوب میسر نبود.