کسی جز تنگ بلوری اشک های ماهی قرمز
میان سفره ی هفت سین را نمی بیند
دلم به حالش می سوزد
به گمانم زودتر سال را تحویل گرفته که هق هق گریه اش را فقط
تیک تاک عقربه های ساعت
و تقویم کهنه می فهمد