در این کتاب, مولف کوشیده است در خلال شرح زندگی ‘حسن پیرنیا مشیرالدوله’ یکی از دولتمردان عصر مشروطیت در حقیقت پنجاه سال تلاش ملت ایران برای دریافت آزادی و مشروطیت را بازگو نماید. …’این شرح احوال بهانه ای بود برای بررسی سی چهل سال از تاریخ معاصر ایران…. اما حسن پیرنیا, مشیرالدوله بعدی و برادرش حسین موتمن الملک, بچه هایی هستند که با پدر اختلاف سلیقه دارند, قائل به آزادی هستند, زبان خارجه می دانند, دنیا را دیده اند, با قانون سر و کار دارند… و بالاخره تا آن جا پیش می روند که لفظ کنتی توسیون را در مورد قانون اساسی به کار می برند و فرمان مشروطه را برای متحصنین و درحضور جمع به صدای بلند می خوانند و در واقع فرمان مشروطه از دهان بچه های صدر اعظم استبداد [نصرالله خان مشیرالدوله] خارج می شود و در جامعه پراکنده می شود’… این کتاب با تصاویر رجال سیاسی دوره مشروطه همراه است