احتمالا شما هم تا حالا با چنین سوالاتی مواجه شده اید:چرا من باید تمام این کارها را انجام بدهم؟ معلوم است مسئولیت این بخش با چه کسی ست؟ / مقصر این اوضاع کیست؟ / چرا من باید جور دیگران را بکشم؟ / کی قرار است این وضعیت تغییر کند؟کاملا قابل درک است که یک فرد خصوصا زمانی که خسته است چنین احساس و تفکری داشته باشد اما واقعیت این است که چنین سوالاتی ناپسند و نامطلوب هستند این سوالات منفی هستند و نمی توانند هیچ مشکلی را برطرف کنند. در طول کتاب از چنین سوالاتی با عنوان سوالات نادرست یاد می کنیم؛ سوالاتی که آثار و نتایج مثبتی در پی ندارند. این گونه پرسش ها در مقابل مسئولیت پذیری فردی قرار دارند زیرا در بطن هرکدام از این پرسش های نادرست انگشت اتهام به سوی فردی دیگر یا چیز دیگری نشانه می رود که این شرایط یا مشکلات را ایجاد کرده است.حقیقت ناراحت کننده این است که وقتی بسیاری از ما با چالش و یا شرایط دشواری مواجه می شویم اولین واکنش ما منفی و تدافعی است و اولین سوالاتی که در ذهن ما شکل می گیرد سوالات نادرست هستند.اما خبر خوب این است لحظات ناامیدی و خستگی موقعیت های فوق العاده ای هم برای مشارکت ما ایجاد می کنند و «سوال پشت سوال به ما کمک می کند تا از این موقعیت ها بهره ببریم در هنگام بروز سوالات منفی به ذهن، حق انتخاب داریم؛ می توانیم این سوالات منفی را بپذیریم (چرا همه کارها را من باید انجام بدهم؟) یا اینکه سوالات مسئولانه تری از خودمان بپرسیم و به این طریق افکار منفی را پس بزنیم (من چطور می توانم در بهبود این شرایط موثر باشم؟ یا اینکه من چطور می توانم در این شرایط از دیگران بیشتر حمایت کنم؟)…مسئولیت پذیری فردی می تواند در تمام ابعاد زندگی ما کاربرد داشته باشد و ما را به ،همکار ،همسر ،دوست مادر و پدر بهتری تبدیل کند پرسیدن سوالاتی مانند: «من چگونه می توانم همسر بهتری باشم؟»، «چگونه می توانم ارتباط خود را ارتقا بدهم؟» …. موجب تغییرات مثبت و ارتقا فردی ما می شود.