توغ نماد و نشانه‌ای از عناصر فرهنگی و دربردارنده بخش مهمی از ویژگی‌های دینی، آیینی، مردم‌شناختی و هنری ایران‌زمین است. امروزه توغ‌های نفیسی با پیشینه‌ای چند صد ساله در موزه‌های ایران و جهان و همچنین در بسیاری از حسینیه‌ها، تکیه‌ها، زیارتگاه‌ها و مساجد شهرها و آبادی‌های ایران نگهداری می‌شود. بخش عمده پژوهش پیش رو جستجوهای میدانی است که براساس مشاهده بیش از پنجاه توغ صورت گرفته، و در کنار آن، به آیین‌ها و اعتقادات مردم در رابطه با توغ و توغ‌برداری به صورت مشاهده عینی و مصاحبه پرداخته شده است.