جامعه پذیری دانشگاهی فرایندی است که زمینه را برای درونی سازی هنجارها و ارزش های مربوط به دانشگاه و تحصیلات عالی فراهم می سازد. در بستر چنین روندی که جزء وظایف ذاتی نظام دانشگاهی است، در عین حال که یادگیری صورت می پذیرد، فرهنگ دانشگاهی که نحوه تعامل کنشگران دانشگاهی (شامل استاد، دانشجو، کارکنان و مدیران) با یکدیگر است نیز فراگرفته شده و به تدریج در کنشگران درونی می شود. اثر حاضر تلاش نموده است که نظام جامعه پذیری دانشگاه ها را به عنوان درونی ترین لایه در آموزش عالی، بیشتر از جنبه نظری مورد کنکاش و رمز گشایی قرار دهد.