این کتاب ترجمه دو اثر ماندگار پروفسور علیرضا شاپور شهبازی باستان شناس و هخامنشی شناس بزرگ ایرانی است که سالها در دانشگاه های معتبر آمریکا و اروپا به تحصیل و تدریس پرداخته است. وی در این پژوهش به بررسی نماد بالدار هخامنشی اهتمام ورزیده و با استدلال های منطقی تفسیرهای سنتی را رد کرده و با اشاره به حقایق تاریخی بیان می دارد که ایرانیان باستان هیچ گاه نگاره و نمادی از اهورا مزدا که خدای بزرگ و یکتایشان بود نمی ساختند بلکه این نماد تجسم “فره”است که نزد ایرانیان هدیه ای ایزدی است و پادشاهان با کمک آن می توانستند با دادگری و قدرتمندی فرمانروایی کنند.