سوزان سانتاگ ازآن دست آدم‌هاست که هر روشنفکری، ورای زن یا مرد بودن، دوست دارد «او» باشد یا او شود! این مسئله تعدادی کمی از آدم‌ها در طول تاریخ را شامل می‌شود، درحالی‌که این مهم درباره‌‎ی احساسی که عموم روشنفکران هم‌عصر سانتاگ و پس‌ازاو داشته‌اند صدق می‌کند؛ سوزان سانتاگ تجلی تمام‌عیار زندگی روشنفکرانه است؛ او همه‌ی عرصه‌های نقد هنری و ادبی، از نقد نقاشی، عکس، تئاتر، فیلم، شعر، داستان و … را به کمال انجام داده، رمان، داستان و نمایشنامه نوشته، فیلم ساخته، جستار و مقاله‌ی فسلفی نوشته و … به شکل شگفت‌انگیزی همه‌ی اینها را هم به بهترین شکل انجام داده و ازهمین‌روی می‌توان او را سمبل روشنفکری در جهان مدرن دانست. فارغ از همه‌ی این‌‌ها، نوشته‌های او درباره‌ی زنان و فمینیسم هم با ژرف‌اندیشی و نگاه سراسر روشنگرانه و انتقادی‌اش، چنان جایگاهی رفیع دارند که سال‌هاست به الگوهایی درجه یک در نوشتار فمینیستی و زنانه‌نویسی تیدیل شده‌اند. کتاب «جستارهایی درباره‌ی زن» مجموعه‌ی چهار جستار سوزان سونتاگ است که در دهه‌ی هفتاد قرن بیستم نوشته و سرشار از پرسش‌هایی مهم و اساسی‌اند که هیچ‌کس پیش‌ازاو به درستی آن‌ها را مطرح نکرده و پیش رو نگذاشته بود. سونتاگ در جستارهایی درباره‌ی زن، استانداردهای دوگانه‌ی پیرشدن در جوامع انسانی را در قیاس زن و مرد، ماجرای زیبایی و خواست و فهم آن در جوامع مختلف، مسئله‌ی حضور زنان در جایگاه‌های اثرگزذار و تصمیم‌گیری‌ها و … را با هنرمندی تمام شرح داده و با پرسش‌های فراوانی بررسی می‌کند و چشم‌ها را برابر آن‌چه وجود داشته، دارد و خواهد داشت، گشوده می‌کند!