نویسنده و گردآورنده این اثر سعی داشته در کتاب پیش رو، نگاهی از نزدیک و بی تعارف به محمدعلی جمال زاده پدر داستان نویسی مدرن ایران داشته باشد. ناصرالدین پروین، پژوهشگر تاریخ مطبوعات ایران، سال ها دوست و همنشین محمدعلی جمالزاده بوده است. او در این کتاب برداشت های خود را از شخصیت و افکار نویسنده پیشکسوت ادبیات معاصر ایران بدون پرده پوشی به قلم آورده است. هم از سلوک انسانی و خوبی هایش سخن گفته و هم تناقض های بسیار او را در اندیشه و گفتار (به ویژه در مورد تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران و نیز ایرانیان) آشکار ساخته است. این کتاب دارای سه بخش است: بخش یکم خاطره های دکتر ناصرالدین پروین از محمدعلی جمال زاده است و در آن هرچه از او دیده و شنیده و دریافته ، نوشته است؛ بی هیچ ممیزی و ستایش و نکوهش بی جایی. بخش دوم شامل برداشت های مولف از روزنامه نگاری جمال زاده است و مقاله مفصل «جمال زاده روزنامه نگار» و «جمال زاده مبتکر طرح مسئله شطرنج در مطبوعات فارسی» و بخش سوم نیز به شماری از سندهایی اختصاص یافته که جمال زاده خود به مولف سپرده است.