کتاب حاضر شرحی است بر یکی از مهم‌ترین و زیباترین نامه‌های شاعر و نویسنده بی‌بدیل قرن ششم، افصل‌الدین بدیل خاقانی شروانی. نامه در یکی از حساس‌ترین برهه‌های تاریخ شروان به یکی از مردان دینی بنام زمان، یعنی امام ناصرالدین ابراهیم ابواسحاق باکویی نگاشته شده است. هم از این روی نه‌تنها از منظر ادبی در کمال استواری است، بلکه به رویدادهای تاریخی ویژه‌ای نیز اشاره می‌کند. اثر حاضر کوشیده تا با توجه به سبک شخصی و طریق غریب خاقانی، شرحی پیراسته از گزارش سخن وی ارائه کند.