بخشی از کتاب :

باباجان گفت: «سلام حسنی! تنبلی بسه! از بس می خوابی روز به روز چاق تر می شوی.»
حسنی آن یکی چشمش را هم باز کرد و به زحمت از جا بلند شد. هنوز خوابش می آمد.
باباجان گفت: «من و خانم جان می خواهیم برویم عیادت عمه کلوچه. تا ما برگردیم، تو هم به باغچه و گل ها آب بده.»
حسنی خمیازه ی بلندی کشید و گفت: «چشم.»