بخشی از متن کتاب:

دریاچه از یک تابوت دربسته هم تاریک تر است.

این چیزی بود که مارنی همیشه میگـفت، قبلا وقتی بچه بودیم، و مدام می کوشید مرا بترساند. راستش را بخواهید، این حرف اغراق آمیز است، اما نه زیاد. آب دریاچه ی گرین تیره است، حتی با وجود عبور نور از آن.

تابوتی با در ترک خورده.

از بیرون آب، میتوانی به وضوح حدود سی سانتیمتر زیر سطح آب را ببینی، البته قبل از اینکه گل آلود شود. بعد سیاه می‌شود. سپس، تاریک مثل گور. وقتی کاملاً در آب فرو بروی بدتر هم میشود، سوسوی نوری که از بالای سرت می آید با سیاهی اعماق زیرین دریاچه کاملاً در تضاد است.