بخشی از کتاب داربنگشتوو:

اگون شاعره، سینه ملا کُنار
غزل سی کسی خونده تالا کُنار؟
همه رهدن ایلاق و ایخونه بیت
سر چاله دلسرد مالا کنار
خوم و یی دل تنگ بیکس یه رو
چم رو نشستیم من سا کُنار
یه بادینه ور کرد و بارون گرهد
که ترنامه ایشوند و با کنار
دل تنگ نادم من تهده ای
اجمنیس و ایخوند لالا کُنار