ژان پل سارتر درباره هایدگر از اصطلاح «افسردگی متفکر» یاد می کند و هانا آرنت نوشت که او از افسردگی رنج می برد علت این بود که کمیته ضدنازی پس از سقوط هیتلر از ادامه تدریس هایدگر ممانعت به عمل آوردند و تا سال 1951 که دوباره اجازه تدریس پیدا کرد در این فاصله او خانه نشین و عزلت گزین شده بود. چنین وضعیتی را در افراد، روانکاوان افسردگی می خوانند.دکتر اکبر جباری معتقد است کمتر کسی تاکنون به دنبال کشف نفوذ او در روان درمانی یا کاربرد آثارش در این حوزه است. سپس نتیجه می گیرد که «مهم ترین وجوه تفکر هایدگر و ارتباط آن با درمانی است که هم پدیدار شناسانه است و هم اگزیستانسیال.» اکبر جباری با استفاده از مجموعه سخنرانی های زولیکون و کتاب وجود و زمان – مهم ترین و مشکل ترین اثر هایدگر- دست به تحقیق و پژوهش زد که ماحصل آن کتاب مذکور است.کتاب حاضر برای استفاده روان درمانگران و دانشجویان حوزه های مختلف روان شناسی تألیف شده است، گرچه برای عموم اهل فلسفه نیز مفید واقع می شود. ارتباط درمانی، افتراق وجود شناختی، پرسش از اصالت، ارزیابی هنجاری واقعیت، قواعد پدیدارشناسی، معنای پدیدار، معنای لوگوس، زمان و حیث زمانی، نظر «هوسرل» در باب زمان، قیام ظهوری به مثابه زمانمندی، احساس جایگزین حال، روابط انسانی، نگاه «هایدگر»، نظر «فروید»، ارزیابی هنجاری واقعیت برخی از موضوعات مورد بررسی در این کتاب هستند.