جیمز وود، منتقد مشهور ادبی، «دختر آگامنون» را “شاید بزرگترین کتاب کاداره” توصیف می کند و آن را همراه با «جانشین» که ادامهٔ همین رمان است، “مطمئنا یکی از ویران کننده ترین روایاتی” می داند که در مورد “آلودگی ذهنی و معنوی وارد شده بر فرد توسط دولت توتالیتر» است.