در این کتاب هدف ما نمایاندن مجاری ورود ادبیات نوین به جامعه ادبی ایران است؛ مجرای تاریخی، جغرافیایی و مهمتر از آنها مجرای فکری. انتخاب این هدف از آن روست که برای تشخیص «ماهیت» ادبیات نوین ایران ناگزیر از شناخت این مجاری هستیم. اهلیت و سرکشی، احترام و رویگردانی، و اعتنا و بی محلی این ادبیات به آداب و رسوم، ارزشهای بومی و فرهنگ جامعه ایران منوط به دریافت همین شخصیت ماهوی است.