در این کتاب، با رویکردهای گوناگون عصب شناسانه، روان شناسانه، فیزیکی و فناورانه به مفهوم زمان نگریسته شده است. نخست، بحث مختصری درباره ی اساطیر مربوط به زمان و الگوهای صورت بندی زمان در جوامع ابتدایی و کهن آورده شده و جایگاه زمان در فرهنگ های گوناگون و الگوهای متفاوت رمزگذاری این مفهوم در نظام های شناختی، زیباشناسانه و اخلاقی شرح داده شده است. سپس، برداشت های نظری و نگرش های فلسفی بیان شده و سیر تحوّل مفهوم زمان در میان فیلسوفان اروپایی مورد بررسی قرارگرفته است. در ادامه، تاریخ تحوّل مفهوم زمان و تبارشناسی پیدایش اندیشه ها، معیارها و شواهد علمی و تجربی امروزی درباره ی زمان مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفته است. در پایان مباحث، نویسنده بر مبنای چهارچوب نظری خود، نظریه ی سیستم های پیچیده درباره ی مفهوم زمان را بازسازی کرده و دیدگاه خود را درباره ی ماهیت زمان و چگونگی خلق «من» یا سوژه در دل زمان، بیان کرده است.