ریموند کارور آنتون چخوف را “بزرگترین داستان کوتاه نویسی که تا به حال زندگی کرده است” نامید.

این حکم صریح در مورد نبوغ چخوف بارها توسط نویسندگان مختلفی مانند کاترین منسفیلد، سامرست موام، جان چیور و توبیاس ولف تکرار شده است.

در حالی که محبوبیت او به عنوان یک نمایشنامه نویس گاهی بر دستاوردهای او در نثر سایه انداخته است، اهمیت داستان های چخوف اکنون توسط خوانندگان و همچنین نویسندگان دیگر شناخته شده است.

مضامین آن ها بیگانگی، پوچی و تراژدی وجود انسان امروز به اندازه زمان نگارش آن ها اهمیت دارد و این ترجمه های جدید عالی روح مدرنیستی آنها را تسخیر می کند.

داستان‌های این منتخب، گریزان و ظریف، کم و بی‌آرایش، از تلخ‌ترین و غنایی‌ترین داستان‌های چخوف هستند.