بشریت به لحظه‌ای بحرانی رسیده است. جهان ما بی‌ثبات است و به‌سرعت روی در تغییر دارد. ما در قرن پیش رو با مخاطراتی وجودی دست به گریبان خواهیم بود. پیامدهای مختلفی محتمل است ــ خوب و بد. ولی رویکرد ما به آینده محدود شده است به افکار کوتاه‌مدت، مباحثات چندقطبی، لفاظی‌های هوچیگرانه و بدبینی. مارتین ریس بر آن است که دورنمای بشریت بستگی تام دارد به اتخاذ رویکردی یکسره متفاوت در برنامه‌ریزی برای فردا. آیندۀ بشریت به آیندۀ علم گره خورده است و منوط است به اینکه برای مقابله با چالش‌های آتی چگونه و با چه میزان توفیق از پیشرفت‌های تکنولوژیک بهره گیریم. اگر بناست برای حل مشکلاتمان از علم استفاده کنیم و در عین حال از خطرات ویرانشهرانۀ آن حذر کنیم، باید بلندمدت بیندیشیم. پیشرفت‌ها در زیست‌فناوری، فناوری سایبری، رباتیک و هوش مصنوعی می‌توانند ما را در غلبه بر تهدیداتی همچون تغییرات اقلیمی و جنگ هسته‌ای توانمند کنند. می‌توانیم منظومۀ شمسی و ورای آن را بکاویم، اما باید بدانیم که زمین را هیچ جایگزینی نیست و اگر هم باشد، اقلاً تا دسترسی به آن باید سیاره‌مان را پاس بداریم.