“در جستجوی زمان نو” اثری دو جلدی به قلم “ایمان افسریان” است که در آن “درآمدی بر تاریخ انتقادی هنر معاصر ایران” را ارائه می‌نماید. این مجموعه عمدتا از سازماندهی مجدد مقالات بخش نقاش از فصلنامه حرفه با هدف ارائه مقدمه‌ای بر تاریخ انتقادی هنر معاصر ایران تشکیل شده است.ایده‌های نویسندگانی که در این کتاب معرفی شده‌اند، به احتمال زیاد در ده سالی که از نوشته شدن این مقاله‌ها می‌گذرد، تکامل یافته‌، یا حداقل می‌توان گفت که اگر آن‌ها منظور و باور امروزی خود را نوشته بودند، مقاله به گونه‌ای متفاوت از آب درآمده بود. با این حال، صرف بازنشر این مقالات به شکل اصلی می‌تواند به خودی خود تاریخ ادبیات تجسمی فارسی باشد که بازتاب دیدگاه افراد در طول تاریخ یا گفتمان غالب در دوره‌ای خاص است. اما برای جبران کمبودهای کتاب “در جستجوی زمان نو” از “ایمان افسریان” یکی دو قطعه به طور مشخص برای همین کتاب به رشته‌ی تحریر درآمد.در مقالات اول از کتاب دو جلدی “در جستجوی زمان نو” از “ایمان افسریان” هنر قاجاریه مورد بررسی قرار گرفته است. قاجار به منزله پلی است بین میراث بزرگ هنری ایران و عصر مدرن کنونی. پس از آن خوانندگان مقالاتی در مورد دوران مدرنیته خواهند دید که یک دوره متمایز از پیشینیان خود است و هر بحثی از هنر معاصر باید با تعریفی از دوران تجدد آغاز شود. تقسیم‌بندی‌های بعدی کتاب “در جستجوی زمان نو” از “ایمان افسریان”، متعلق به دوره‌ها و فواصلی است که طی آن گفتمان‌ها با هم برخورد می‌کنند و گاه جای یکدیگر را می‌گیرند و تحولات اجتماعی-اقتصادی چهره هنر ایرانی را دچار تغییر می‌کنند.