کتاب دیروز بارانی در بخش اول خود به انعکاس فیلمنامه ای به همین نام پرداخته است. هاشم پسرک جوانی است که با مادر خود زندگی می کند و به دلیل فقر، توانایی بستری کردن مادرش در بیمارستان را ندارد. او برای کسب درآمد به صورتی اتفاقی با پسرکی به نام علی ماشاالله آشنا می شود که به کار جمع آوری کاغذ باطله از کف خیابان ها و فروش آن مشغول است و این آشنایی منجر می شود که هاشم نیز به این کار روی بیاورد.

ماجرای این فیلمنامه درست از همین گره است که به بخش های اوج خود نزدیک می شود. هاشم و علی ماشاالله در خیابان گردی های روزانه خودشان در تهران تصویری جامع از شهری که در آن در حال زندگی هستند و می توان آن را استعاره ای از کل ایران (به زعم نویسنده و در زمان تألیف) به شمار آورد به پیش چشم مخاطب می آورند. استعاره ای که در آن می توان از سیاست تا بزهکاری و سیاهی های زندگی اجتماعی و همه چیز را کنار هم دید.