در فوریه 2008 اسقف اعظم کانتربری، دکتر روان ویلیامز ، در جدال شدیدی گرفتار شد. فراخوان هایی برای استعفای او وجود داشت، که برخی از آنها او را برای کلیسای انگلستان یک فاجعه” می نامیدند. منتقدان نه فقط از صفوف لیبرال ها بلکه از میان محافظه کاران در کلیسای آنگلیکان، هر سه حزب سیاسی پیشرو، مسیحیان همکار در فرقه های دیگر، یهودیان، و حتی برخی از مسلمانان بودند. در قلب این جدال سخنرانی اسقف اعظم برای جامعه حقوقی در انگلستان بود که در آن او برای پذیرش بخش هایی از شریعت – قانون اسلامی – در بریتانیا استدلال کرده بود. برای کتابی که هدف آن پیشنهاد یک شبکه تحلیلی برای مطالعه و درک نقش دین در توسعه است، بررسی پیشنهاد اسقف اعظم و انتقادات متعاقب چالش هایی را که نظریه و شیوه عمل توسعه مطابق با دین در حوزه خود مواجه می شود روشن می کند.