روش پدیدارشناختی در مطالعه ادیان، پایه اصلی این بحث را فراهم کرده است که مطالعات دینی به خودی خود یک رشته دانشگاهی است و بنابراین به الهیات یا به علوم اجتماعی قابل تقلیل نیست. کتاب راهنمایی به پدیدارشناسی دین به بررسی چهره هایی می پردازد که نویسنده آنها را دارای بیشترین تاثیر در ایجاد پدیدارشناسی دین می داند. عوامل پیشینه برگرفته از فلسفه، الهیات و علوم اجتماعی قبل از بررسی تفکر دانشمندان در مکتب‌های پدیدارشناسی دینی هلند، بریتانیا و آمریکای شمالی ردیابی می‌شوند.