این کتاب رمانی مدرن است که قدرت رمان را برای فراتر رفتن از مرزهای متعارف نشان می دهد که پوچی را به چالش می کشد و چند صدایی را ارج می نهد.این رمان به صورت گفت وگوی دو نفره است که تفکرات نویسنده درباره تغییر نگرش ها و معیارهای انسان را در سال های دور آینده ترسیم می کند. «نوتومب» در این نوشتار که ریشه ها فلسفی نیز دارد، جنبه های روان شناختی شخصیت های داستانش را بررسی می کند و در خلال وقایع آن در پی به تصویر کشیدن نابرابری های اجتماعی است که حتی با گذشت چندین سده در سال 2550 میلادی نیز نمودار می شوند. طبقه های اجتماعی و به دنبال آن سطح زندگی افراد دیگر نه با پول بلکه با ضریب هوشی آنان تعیین می شود و به این ترتیب افراد دارای ضریب هوشی پایین تر از 80 و 90 از پایین ترین طبقات اجتماعی به شمار می آیند. انسان های سال 2550، جنوب کره زمین را به دلیل فقر ساکنان آن و همچنین نبودن غذای کافی برای سیر کردنشان از بین می برند، واضح است که وقایع چنین کتابی نشان گر اعتراض نویسنده به جامعه اطراف خود و همچنین روابط انسان هاست….