در هجده سال اول زندگی، رز گلد واتس معتقد بود که او به شدت بیمار است. او به همه چیز حساسیت داشت، از ویلچر استفاده می کرد و عملا در بیمارستان زندگی می کرد. همسایگان تمام تلاش خود را انجام دادند، اقدام به جمع آوری کمک های مالی کردند، اما بدون توجه به تعداد پزشکان، آزمایش ها یا جراحی ها، هیچ کس نمی توانست بفهمد گل رز چه ایرادی دارد.