یک دلاور اشراق کار امروز را به فردا وا نمی گذارد و هنگامی که راه خود را آغاز کند تا به پایان خواهد رفت. او هرگز در برابر بی دادگری ها ساکت نمی نشیند و پیروزی های به دست آمده ی خویش را به دقت بسیار ارزیابی می کند و همواره در پی فزون کردن چالاکی خویش است و می داند که تمامی راه های جهان به قلب او می پیوندد و از آنان که تنها به هنگام شکست به کنارش می آیند دوری می جوید و می داند که کاهلی، دستیابی به زندگی کامل را ناممکن می سازد. یک دلاور اشراق سرانجام به زانو می نشیند و پیروزی هایش را تقدیم پروردگار خویش می کند. . .