پوملو، فیل فیلسوف صورتی، خوب که به اطرافش نگاه کرد، فهمید که دنیا رنگارنگ است. او «آبی» آسمان را شناخت و فهمید با «آبی» یخ زده ی زمستان و «آبی» خاموش و تاریک شب فرق می کند. پوملو فهمید که پرتقال «نارنجی» نارنجی است، غروب آفتاب هم «نارنجی» است و کم کم فهمید پاییز هم «نارنجی» است؛ یک جور نارنجی غم انگیز. پوملو این طوری با دنیا و رنگ هایش آشنا شد و فهمید یک عالمه «قرمز» در دنیا وجود دارد که هیچ کدام شبیه آن یکی نیست…