یکی از مشخصات بارز جوامع بشری امروز شکل گیری و توسعه سازمان های اجتماعی در پاسخگویی به نیازهای جامعه می باشد. بدیهی است شکل گیری و گسترش سازمان ها به خاطر رسیدن به هدف های خاصی است. و این هدف ها وقتی به دست می آیند که فعالیت های سازمان ها به شکل درست و مناسب صورت گیرند.برای انجام فعالیت ها نیز سازمان ها باید از ابزار، وسایل و امکانات مادی، سرمایه و بودجه و در نهایت از منابع انسانی بهره مند باشند. از میان منابع فوق، امروزه به اثبات رسیده که منبع انسانی مهم ترین و اصلی ترین منبع محسوب می شود، به همین جهت در علم سازمان و مدیریت و به ویژه در مدیریت آموزشی به این موضوع توجه ویژه ای شده است. زیرا گذشته از این که در همه سازمانها انسان ها نقش مهم و اساسی را ایفا می نمایند، باید گفت در سازمان های آموزشی و به ویژه سازمان آموزش و پرورش و به طور اخص مدرسه، به طور اساسی مدیران و سایر اعضای مدرسه با انسانها سر و کار دارند. برای این که فعالیت ها و وظایف افراد به طور مطلوب و مناسب صورت گرفته و در نتیجه أهداف تحقق یابند نیاز است که روابط میان اعضای سازمان مبتنی بر اصول و قواعد انسانی و علمی باشد. و این دانش اروابط انسانی است که تأمین کننده این نیاز است. لذا در این مجموعه سعی شده که این موضوع را در مدرسه و بر اساس فرهنگ و ارزش های موجود جامعه و نظام آموزشی مورد بررسی قرار داد.لازم به یادآوری است، اثر حاضر بر اساس سرفصل های درس روابط انسانی در مدرسه که از سوی شورای عالی برنامه ریزی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برای دانشجویان دوره کارشناسی مراکز آموزش عالی فرهنگیان ارائه شده توسط نگارنده تهیه و تنظیم و در دانشگاه شهید رجایی، مراکز تربیت معلم و آموزش عالی و دوره های کوتاه مدت آموزش ضمن خدمت فرهنگیان شهر تهران تدریس می شود.