درباره کتاب زنی که تنهایش گذاشتی: نگاهم هنوز روی او مانده بود؛ درست بود که هیچ وقت زندگی را با عشق شروع نکردم اما عادت کرده بودم که این همه سال او را عاشق خودم بدانم بیدلیل تصور میکردم او عاشق من است برای همین لحظه ای وقتی هوای ریهام از عطرش پر شد حس خوبی پیدا کردم دلم میخواست مثل خیلی وقتها در گذشته بگویم صبر کن یه چیزی یادت رفته… و وقتی به سمتم ،برگشت چشمک ریزی بزنم از گردنش بیاویزم و بگویم: «بوس میخوام!» اما دیگر زمان زیادی از فصل دلدادگیهایم گذشته بود همه ی حس شادی و زنانگی من انگار برای رامین از ریشه خشک شده بود از بس که به باغچه دلم سر نزده بود و خبر از حال دلم نداشت همه چیز از بین رفته بود