کتاب “ساسانیان و اعراب” اثری است که در آن “مهناز بابایی” به طور ویژه “دیپلماسی ایران و بیزانس در شبه جزیره عربستان در قرن ششم میلادی” را که یک کشمکش ادامه دار بر منطقه های اطراف هر دو سرزمین بوده، مورد تحقیق و بررسی قرار داده است. عمده ی سیاست دولت ساسانی و بیزانس در قرن ششم، به طور همزمان تلفیقی از جنگ و دیپلماسی بوده است. در این بین “مهناز بابایی” در کتاب “ساسانیان و اعراب” با تاکید بیشتر بر جنبه ی دیپلماتیک سیاست های خارجی، استفاده ی برجسته از این ابزار مهم سیاسی را در زمینه ی تاریخی آن در سده ی ششم میلادی نشان داده است. عصر ساسانی در ایران علی الخصوص در دوران پادشاهی خسرو اول تا زمانی که به دست اعراب مسلمان دچار فروپاشی شد، یکی از مهم ترین برهه های رشد و شکل گیری دیپلماسی به حساب آمده و پژوهش های تاریخی نشان می دهد که ایران در این عصر، روابط خارجی گسترده ای را با دیگر دولت ها سازمان داده و از دیپلماسی به عنوان مهم ترین سلاح برای پیشبرد سیاست های خارجی در کنار جنگ بهره برده است. رقابت “دیپلماسی ایران و بیزانس در شبه جزیرۀ عربستان در قرن ششم میلادی” بر سر موقعیت تجاری این منطقه و همچنین راه های زمینی و دریایی آن بود که هم سرنوشت این منطقه و هم دولت های رقابت کننده را تحت تاثیر قرار داد. در کتاب “ساسانیان و اعراب” انگیزه های رقابت دیپلماتیک و پیشینه ی آن میان دولت های ساسانی و بیزانس بر سر جنوب عربستان و مناطق حائز اهمیت تجاری در حوضه ی دریای سرخ مورد بررسی قرار گرفته که از منابع سریانی و یونانی که تا کنون کمتر مورد توجه بوده اند، بهره برده است.