“سفید” کتابی در مورد رنگ ها نیست. این در واقع تلاش کنیا هاراس برای کشف جوهر “سفید” است، که به نظر او ارتباط نزدیکی با خاستگاه زیبایی‌شناسی ژاپنی دارد – نمادی از سادگی و ظرافت. مفاهیم محوری مورد بحث کنیا هارا در این کتاب، پوچی و خلأ مطلق است. کنیا هارا نیز کار خود را به عنوان یک طراح به عنوان نوعی ارتباط می بیند. ارتباط خوب این تمایز را دارد که بتوانیم به حرف یکدیگر گوش دهیم تا اینکه نظر خود را بر طرف مقابل فشار دهیم. کنیا هارا این شکل از ارتباط را با یک “کانتینر خالی” مقایسه می کند. در ارتباطات بصری، به همان اندازه علائمی وجود دارند که دلالت آنها محدود است، همچنین علائم یا نمادهایی مانند صلیب یا دایره قرمز روی پرچم ژاپن، که – مانند یک “ظروف خالی” – اجازه هر دلالتی را می دهند و تخیل را محدود نمی کنند. نه تنها این واقعیت که کاراکتر ژاپنی برای رنگ سفید، رادیکال شخصیت پوچی را تشکیل می دهد، او را وادار کرده است که رنگ سفید را با پوچی مرتبط کند.