«از سال‌ها پیش در صدد بودم تعدادی از آثار پدرم (حسین دهلوی) را برای پیانو تنظیم کنم. طبیعتا این موضوع شامل قطعاتی نمی‌شد که در آنها از فواصل موسیقی ایرانی بهره‌گرفته شده است اما در این میان آثاری وجود دارند که از قابلیت مناسبی برای این منظور برخوردارند. یکی از این آثار «فروغ عشق» نام دارد که بر اساس شعری از عطار، در اصل برای آواز و ارکستر ملی تصنیف شده بود و من در اینجا آن را برای پیانو تنظیم کرده‌ام. اثر دیگر در این مجموعه «آریای شاپور» از اپرای «خسرو و شیرین» است که با نگاهی به داستان نظامی گنجوی در اوایل دهه‌ی پنجاه ساخته شده است. آخرین اثر این مجموعه «شوشتری برای ویلن و ارکستر» است که به خصوص به دلیل وجود شخصیت غنی موسیقی ایرانی در آن، و همچنین استفاده از تکنیک‌های مناسب نوازندگی در ساز ویلن بسیار مورد توجه قرارگرفته و بارها به شکل‌های مختلف در ایران و خارج از ایران اجرا شده است.»