این تحریر، مأخوذ است از اصل تحریر، از دست نوشته ی موجود در بقعه ی قدوس، که بارگاه شیخ است برای تابعان و مریدان. گرچه روایت های دیگری به دستت رسد جملگی پوچ است و باطل و اثر ندارد که آنها که خوانده اند اضافات کرده اند و تقلّب ها آورده اند بفهمی نفهمی. بدان و آگاه باش هر که این نوشته خواند و آن کند که رفت در نزد امرا و سلاطین و بزرگان سخی و مکرّم گردد و در میان مردم قوی باشد و همه او را با صلابت بینند و هرگز گرسنگی نبیند و درویشی نشناسد و جمیع ددان و سباع و بهایم مطیع او شوند و از مائده و اطعام مستغنی و زبان حیوانات و نباتات فهمد که این ها همه از کرامات شیخ ما و نفس قدسی ذات اقدس اوست که بر این رقیمه دمیده و هر که خوانده فی الفور اثرش را دیده که خود فرموده: “ما گنجینه علمیم، و اگر روزی چنین را به کس گوییم پس سعادت حبیب در آن باشد و اگر نگوییم سسب آن باشد که مراعات وی کنیم در ندانستن که سود وی در ندانستن است که نزد ما باب مکاشفه گشوده است”. و اکنون این خط، روایت جاوید و ابدی در دست توست پس ادا کن آنچه به تو گویند…