در نیمه نخست دهه ۱۳۴۰، دکتر محمد جعفر محجوب و دکتر قاسم تویسرکانی، دو استاد بسیار فاضل و شعرپژوه دانشسرای عالی (دانشگاه تربیت معلم، و دانشگاه خوارزمی بعدی) به اتفاق یکدیگر کوشیدند تا تحلیل و منتخبی شایسته از شعر کهن فارسی، از رودکی سمرقندی تا هاتف اصفهانی، فراهم آورند و در دسترس دانشجویان و علاقه‌مندان ادبی قرار دهند. این منتخب، که متاسفانه پس از آن هیچ‌گاه بازنشر نشد، کتاب خواندنی شعر هزار ساله فارسی است که در آن گزیده‌ای از سروده‌های سی‌ و یک سراینده در یک دوره هزارساله، همراه با تحقیق و تفحص دقیق در زندگی و آثار هر شاعر به دوستداران شعر ایران و قلمرو فرهنگ ایران عرضه می‌شود.