کتاب شکاکیت و طبیعت گرایی، اثری نوشته ی پیتر فردریک استراوسون است که اولین بار در سال 1985 به چاپ رسید. این کتاب، پرداختی ژرف به دو مشکل فلسفی کلاسیک، از فیلسوفی است که در اوج دوران حرفه ای خود قرار داشت. این اثر که بر اساس سخنرانی های استراوسون در سال 1983 در دانشگاه کلمبیا به وجود آمده، با پرداخت او به مبحث شک گرایی آغاز می شود. استراوسون، شک گرایی را «زیر سوال بردن مبانی اعتقادات مختلف» تعریف می کند. او سپس به اندیشه های هیوم و ویتگنشتاین می پردازد و استدلال می کند که باید میان طبیعت گرایی سخت (علمی) و طبیعت گرایی نرم (انسانی) تمایز قائل شویم. در فصل های بعدی، مسائل متعددی مورد تحلیل قرار می گیرند که تردیدهای شک گرایانه، نقشی اساسی در آن ها ایفا می کند.