رنگ: فرمی موزون (ریتمیک) و بدون کلام از فرم های موسیقی سازی ایران است که معمولا در قالب وزن پرتحرک شش‌هشتم ارائه می شود. گاهی هم وزن رنگ ها سه‌چهارم یا مخلوطی از این دو وزن است. هر دستگاه رنگ خاصی دارد و رنگ ها معمولا در انتهای یک دستگاه یا آواز نواخته می شوند. رنگ اصولا در هر دستگاه یا آواز، در گوشه های مهم همان دستگاه یا آواز ساخته می شود. رنگ ویژگی های خاص خود را دارد و بر اساس گوشه ها لحن‌بندی می شود و در عین حال، فاقد پایه و برخلاف چهارمضراب است و نیز به خاطر نوع وزن و ضربی که دارد نشاط آور است. برای تنظیم و اجرای رنگ روی ساز قانون حتی الامکان از تکنیک ها و امکانات ساز قانون استفاده شده و علاوه‌بر نوشتن و نواختن ملودی‌ها در ساز قانون سعی شده است پایه ها، آکوردها و دیگر امکانات اجرایی در این ساز به کار گرفته شوند.