نوشتن مثل عادت های زندگی غرامت و پاداشی دارد.غرامت آن ساختن آدم ها و خانه هایی با کلمات است که تنها یکی آن را میبیند و پاداش آن همدلی و همراه شدن دیگران است در تماشای این دور نمای خیالی.