روزی روزگاری ناپلئون هیل، روزنامه‌نگاری جوان از دامنه‌‌‌‌های ویرجینیای جنوب شرقی، برای مصاحبه با اندرو کارنگی[1]، چهرة سرشناس صنعت فولاد امریکا، منصوب شد. آقای کارنگی تحت‌تأثیر هوش و ذکاوت و اشتیاق ناپلئون جوان قرار گرفت و پس از پایان این مصاحبة سه‌روزه از ناپلئون پرسید که آیا حاضر است بیست سال از عمرش را بدون هیچ دستمزدی به تحقیق و نگارش اولین کتاب دربارة رمز موفقیت رهبران و کارآفرینان امریکا بگذارد. ناپلئون با اندکی بیم و تردید پاسخ داد «بله» و به آقای کارنگی اطمینان خاطر داد که نه‌تنها این کار را آغاز خواهد کرد، بلکه آن را به پایان خواهد رساند.