عدالت واکنش انسانی است به مازادی در واقعیت، خواه آنگاه که این واقعیت هنوز نظمی نیافته بود و خواه اکنون که نظمی یافته است و نظم‌اش مالکان و مجریانی دارد. این واکنش، چنان که ریکور، نشان می‌دهد، نخستین بار در یک فریاد انزجار نمایان می‌شود، فریادی که می‌گوید: “این عادلانه نیست.”