آگاهی از چگونگی روابط شعرا و شخصیت های فرهنگی با یکدیگر، همواره یکی از موضوعات جالب توجه در ادبیات ملل مختلف و به ویژه ادبیات فارسی بوده است. بر همین اساس، این کتاب در شناخت برهه ای از تاریخ ادبیات ایران از انقلاب مشروطه تا اوایل عصر پهلوی، از اهمیت فراوانی برخوردار است. علاوه بر اهمیت شخصیت عارف قزوینی به عنوان شاعر ملی مشروطه، آن چه اهمیت این بررسی را دوچندان می کند، مقام ادبی و علمی چهره های مرتبط با وی است که هر یک از آنان به نوبه خود منشأ خدمات ارزشمندی به ادبیات فارسی و ادبیات مشروطه بوده اند. این شخصیت ها عبارتند از: ایرج میرزا، اشرف الدین حسینی، ملک الشعرای بهار، میرزاده عشقی، وحید دستگردی، علی دشتی، لطفعلی صورتگر، احمد کسروی، واعظ قزوینی، حیدرعلی کمالی، نیما یوشیج و سید محمدحسین شهریار. با توجه به این که برخی از این شاعران علاوه بر بعد ادبی و علمی، دارای وجهه سیاسی نیز بوده اند، این کتاب علاوه بر فواید ادبی، در شناخت برخی از وقایع سیاسی زمان نیز سودمند خواهد بود.